Loraine is ontzettend bang voor de bevalling: ‘Ik zit al in therapie’
![bang voor bevalling](https://img.famme.nl/images/4vpm1OOFukyrW_ITs2uIyz_Mla0=/375x211/filters:quality(80):format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.famme.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2024%2F05%2Fbang-voor-bevalling.jpg)
Loraine krijgt over ongeveer een maand een zoontje. Net zoals vele andere vrouwen ziet zij ook op tegen de bevalling. Alleen ze er zo bang voor geworden, dat ze er paniekaanvallen van kreeg. “Iedere nacht werd ik in paniek wakker”, vertelt ze aan Famme.
“Ik ben de laatste van mijn vriendinnengroep die moeder gaat worden. Ergens fijn, want nu kan ik aan heel wat vrouwen advies vragen. Toch ben ik door al die bevallingsverhalen van mijn vriendinnen ook erg bang geworden voor wat er komen gaat. Van uitscheuren tot ademnood bij de baby en van postnatale depressie tot een verschrikkelijk lang herstel.
Door vriendinnen bang voor de bevalling geworden
Door alle verhalen van mijn vriendinnen werd ik banger en banger. Niet voor het leven met een baby, daar kijk ik naar uit. Mijn probleem is de bevalling. Ik ben daar zo erg bang voor geworden, dat ik sinds twee maanden iedere nacht wakker word met paniekaanvallen en van nachtmerries.
Hulp zoeken
Na een paar slapeloze weken wist ik dat ik echt hulp moest gaan zoeken. Ik wilde niet bang zijn voor de bevalling, maar wist al direct dat dat wel ging gebeuren. Daarom zocht ik hulp. Binnen drie weken had ik mijn eerste therapiesessie. Ik moet zeggen dat ik, inmiddels heb ik al een aantal weken hulp, al wel iets van verschil zie. Ik heb minder paniekaanvallen.
Algehele narcose
Ook al voel ik me iets beter, toch ben ik nog steeds ontzettend bang voor de bevalling. Het liefst wil ik dat ze me in het ziekenhuis onder narcose brengen en er dan de baby uithalen. Helaas is dat geen optie. Ik heb het aan de verloskundige gevraagd en ze zei direct dat het geen optie zou zijn. Ik vond het jammer om te horen, maar begreep het ook.
Nog een maand
Toen ik hoorde dat ik het toch echt zelf moest gaan doen, zat er niets anders op dan nog meer therapieën volgen. Inmiddels ga ik twee keer per week en hopelijk is het genoeg om de bevalling rustig in te gaan. We gaan het zien.”
Eva is iedere dag bang dat haar baby wat overkomt: ‘Ik slaap amper’