Had ik maar nooit… ‘Met deze man een baby gekregen, we zijn totaal geen match’
![match](https://img.famme.nl/images/UVs86MScbCIBsumBJAejq_fqPSE=/375x211/filters:quality(80):format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.famme.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2024%2F06%2Fmatch.jpg)
In de rubriek Had ik maar nooit… komt elke week een moeder aan het woord met spijt. Of ze nou spijt heeft van flesvoeding, een abortus of het moederschap. Deze moeders hebben allemaal iets met elkaar gemeen en dat is spijt van hun aanpak als moeder. Deze week spreken we met Fleur *(40). Fleur heeft spijt dat ze met haar man een baby heeft gekregen, omdat ze geen match zijn.
“Op mijn 39e leerde ik Jorrit kennen, een leuke man met, heel toevallig, net zo’n grote kinderwens als ik. Ik vroeg mezelf lange tijd af hoe het nou kwam dat ik hem niet eerder had leren kennen. We woonden namelijk al jaren bij elkaar in de buurt, kwamen bij dezelfde winkels en in dezelfde cafés en we waren allebei ook al jaren single.
Een goede match
Onze relatie werd al heel snel serieus. Dit kwam mede omdat we allebei een sterke kinderwens hadden. Op dat gebied hadden we een goede match. Ook was ik met mijn 39 jaar niet meer de jongste. We hadden het na twee maanden dan ook al over het weggooien van de anticonceptiepil. Toen we drie maanden een relatie hadden en elkaar eigenlijk nog amper kenden, besloten we om voor een kind te gaan.
Grootste wens ging in vervulling
Ik had de pil pas een maand geleden weggegooid of ik was al zwanger. We waren er ontzettend blij mee. Eindelijk ging mijn grootste wens in vervulling: moeder worden. We besloten het met onze families in een restaurant te gaan vieren. Dit was ook direct de eerste keer dat we elkaars familie gingen ontmoeten. We hadden er erg veel zin in.
Ander soort
Toen zijn familie het restaurant binnen kwam, zag ik direct dat het hele andere mensen waren dan mijn familie. Ze waren niet onaardig, zeker niet, maar wel anders. We konden elkaar niet echt leren kennen en leuke gesprekken voeren, want er kwam niets zinnigs uit mijn nieuwe schoonfamilie. Ik vind familie erg belangrijk en op dat moment vroeg ik mij af of ik de juiste beslissing had genomen. Waarom kreeg ik een kind met een man van wie ik de familie helemaal niet kende? Waarom is het zo snel gegaan?
Ogen gingen open
Dat we een hele andere achtergrond hadden dat was nog niet zo erg, maar mijn ogen gingen wel open. We dachten eigenlijk over heel veel dingen heel anders. Na die ontmoeting begon ik dat pas echt in te zien. Van opvoeding tot werk en van schoonmaken van het huis tot gezond en gevarieerd eten, wij waren het nergens over eens. Het enige waar we het wel over eens waren was dat het kind erg welkom was.
Inhouden om vrede te bewaren
De rest van de zwangerschap heb ik mezelf ingehouden om de goede vrede tussen ons te bewaren. Ik had zelf gescheiden ouders en wilde ons kind dat niet aan gaan doen. Ik besloot dus iedere keer tot tien te tellen en goed na te denken over wat ik wilde zeggen. Alles voor het kind.
Meer irritaties
Eenmaal bevallen ging ik me nog meer aan hem irriteren en merkte ik steeds vaker dat we toch echt te verschillend waren om met elkaar te leven. We kregen ook steeds vaker ruzie, mede door het slaaptekort dat we allebei door onze baby hadden. Inmiddels is onze baby een aantal maanden en gaat het nog niet echt goed tussen ons. Leuke momenten zijn op één hand te tellen. We zijn gewoon echt geen match.
Spijt
Ik heb er spijt van dat ik met deze man een baby heb gekregen. Ook al ben ik erg dol op ons kind en had ik hem niet willen missen, toch weet ik dat deze relatie het niet lang gaat volhouden. Ik vind het verschrikkelijk om toe te geven dat we totaal geen match zijn.”
* Om privacy redenen zijn er gefingeerde namen gebruikt. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Had ik maar nooit… ‘Zo snel achterelkaar drie kinderen gekregen’